تبلیغات
ما جماعت چاپلین ندیده - دوست دارم در شادی از تلخی بنویسم
دوست دارم در شادی از تلخی بنویسم | از همین حرف ها ,
 

بهاءالدین مرشدی به بهانه انتشار مجموعه داستانش گفت:

دوست دارم در شادی از تلخی بنویسم


خبرنگار :
پروانه توکلی

 

 


منبع: خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)
بهاءالدین مرشدی كه به تازگی مجموعه داستان «ماهی كه توت‌فرنگی‌ها سرخ می‌شوند» او
از سوی نشر «چشمه» منتشر شده، در پاسخ به سوالی مبنی علت دستمایه قرار دادن وقایع تلخ در برخی داستان‌های كتابش گفت: دوست دارم در آثار بعدی‌ام بتوانم با شادمانی وقایع تلخ را بازگو كنم.

به گزارش خبرگزاری كتاب ایران(ایبنا)، مرشدی در این مجموعه داستان به وقایع غالبا تلخ اجتماعی نظر داشته كه از میان آنان توجه به برخی بی‌عدالتی‌ها و تبعیض‌ها در دنیای امروز و تبعات آن بر روح و روان انسان‌ها نمود یافته


وی كه بیشتر داستان‌های این كتاب را با فاصله‌گیری از فرم نوشته، از زبانی غالبا خبری برای بیان رویدادهای مورد نظرش بهره جسته است


مرشدی درباره این كتاب توضیح داد: اعلب موضوعات مطرح شده در این كتاب، بازتابی از اجتماع اطرافم و موقعیت انسان‌هاست و اغلب مسایل برداشت شخصی من از جامعه است


مرشدی درباره ویژگی‌های دیگر داستان‌هایش در این كتاب اضافه كرد: البته فضای داستان‌ها در این كتاب با یكدیگر متفاوتند. مثلا داستان «فردا نیاید و رعنا بیاید»، تمی عاطفی و لطیف دارد كه از سیاه‌بینی در آن خبری نیست.


وی در پاسخ به این سوال كه چرا به تناسب این سیاه‌بینی  از شادی‌های كه در اطراف دیده می‌شود، ‌كمتر بهره جستید، گفت: مسلما من منطبق بر علاقه‌ام می‌نویسم، ولی موضوعی كه دوست دارم آن است كه روزی برسد كه در حین تلخ نوشتن، شاد بنویسم ؛‌ضمن آنكه مضامین انسانی را هم در اثر بگنجانم. مانند كورت وونه‌گات تلخ بنویسم و خوشحال، خوشحال شلاق بزنم

بخشی از داستان «ماهی كه توت‌فرنگی‌ها سرخ می‌شوند»، این‌گونه نوشته شده:

«اول ماهی بود كه توت فرنگی‌ها سرخ می‌شن. یه بچه‌ی تخس و عوضی به دنیا اومد. همیشه از این اتفاق‌ها رخ می‌ده. یه بچه‌ی تخس و عوضی كجا جاشه؟ كی می‌دونه؟ شاید اولین جا كه به ذهنت بیاد خیابون‌های كثیفه كه داره ... هی ... داره از یه ماشین چیز می‌دزده. این تازه اول ماهیه كه توت‌فرنگی‌ها سرخ می‌شن


نقاب، گم می‌كنی كه پیدایت كنم لابد، آهنگ نامتوازن یك روح، تریلوژی شیطان، فردا نیاید و رعنا بیاید، نام برخی داستان‌های این كتابند.


كتاب «ماهی كه توت‌فرنگی‌ها سرخ می‌شوند»، نوشته بهاءالدین مرشدی، به شمارگان 1500 نسخه از سوی نشر «چشمه» منتشر شد.

این كتاب 69 صفحه‌ای با قیمت1800 تومان ارایه می‌شود.


نوشته شده توسط بهاء الدین مرشدی در دوشنبه 23 فروردین 1389 و ساعت 11:30 ق.ظ
نوشته های پیشین
+ بعضی وقت‌ها که خواب می‌بینم+ دعوت به خواندن مجموعه «دلفین‏‌ها در خواب‏‌هایم شنا می‏‌کنند» شعرهای ساره دستاران+ حرف‌های من درباره خسرو شکیبایی+ جزییات مراسم پایانی نخستین دوره جایزه داستان بیهقی اعلام شد+ ستون رویاهای بدون امضا که در سه‌شنبه‌های روزنامه فرهیختگان منتشر می‌شود:+ درباره بیدل دهلوی+ رویاهای زمینی+ خانه حسین منزوی در زنجان تخریب شد+ در نگاهی به کتاب «داستان های غریب، مردمان عادی» نوشته ی محمد علی علومی+ نگاهی به «زنانگی و روایت‌گری در‌هزارو یك شب» نوشته‌ فرهاد مهندس‌پور+ «مراثی یک روایت ساده» منتشر شد+ «مراثی یك روایت ساده» توزیع شد+ مجموعه‌ی داستان جدید بهاءالدین مرشدی با نام «مراثی یك روایت ساده» به چاپ رسیده است.+ مجموعه ی " قصه نو" ی نشر افکار در نمایشگاه، شبستان، راهروی 21، غرفه 6+ نگاه محسن بوالحسنی به مجموعه داستان «رویای این پاریسی دیوانه»

صفحات: